China / Geek / Lifestyle

#Bjtweetup event, @anyone?

Since starting a life in a foreign city can be a little solitary, I have been making a conscious effort to fill my after-work hours and weekends with activities: concerts, parties, coffee dates, badminton and DDR sessions, to name a few. But last Monday evening’s activity was different. I went to a #Bjtweetup event where Twitter users (also known as Twittizens) in Beijing meet up. I know, it does sound a little geeky.

If you told me prior to my China phase that living in Beijing would unleash a nerdy side of me, I would probably laugh in your face. After all, you’re talking about a girl who still uses prehistoric, monophonic Nokia 3310. And to think about Twitter? You gotta be kidding.

But this geeky evolution did happen. It all started from the day I decided to share my cross-cultural experience and viewpoints with others. I became a blogger. I found an online mentor (yes, @GnarlyKitty I’m talking to you). The next thing I know, I started to tweet. I picked up Tumblr. I became addicted to Google Wave. And I’m learning how to use Foursquare. Words like ‘interface’, ‘platform’, ‘RSS’, and ‘bots’ are now parts of my everyday lingo.

The day when my online and offline worlds collide arrived as a twitter friend told me to check out the Bjtweetup event. Slightly freaked out at first, I could not help but wonder what these people were actually like in real life. Would they look the same as their avatars (the little square space where you put up your photo)? Would they be able to hold a real conversation that’s longer than 140 characters?

Excited and nervous about this Bjtweetup, I invited Jeanette, my Aussie colleague who, like most real people, can’t be bothered to use Twitter, to come along with me as a twitter buffer in case things went badly. (My roommate refused to lend me his real deal Blackberry therefore I couldn’t pimp up my tech-savvy status.) Turned out that both Jeanette and I had a blast. It cracked me up a little as I had to say both my name and my twitter username (@napatra) when introducing myself to other twittizens. I also recognized some of the people from their avatars. It felt like meeting up with people you have known for a while for the first time.

The best part of the Bjtweetup was how all the attendants – despite an intriguing wide range of age, genders, professions, and origins – were able to connect to one another so seamlessly. We all share the Twitter bond. I felt like I belonged to the community and that is a really good feeling that doesn’t come by too often when you live in a foreign city. And you know what – we didn’t even talk about geeky subjects (that much). We are all real people who just happened to have met through Twitter.

I have no intention in brainwashing you into using Twitter (although you can find more good reasons here and here). I guess this is a roundabout way of saying thank you for reading my blog. As you guys give me a legitimate reason to reconnect with the nerdy side of ‘@Napatra’.

Look how happy everyone is | ยิ้มกว้าง

เนื่องจากการเริ่มต้นใช้ชีวิตในเมืองใหม่ค่อนข้างโดดเดี่ยว เราจึงพยายามออกไปพบปะผู้คน หากิจกรรมนานาชนิดทำในเวลาหลังเลิกงานหรือช่วงวันหยุดเสาร์อาทิตย์ ไม่ว่าจะเป็นการไปดูคอนเสิร์ต ไปปาร์ตี้ นัดทานกาแฟ ตีแบตมินตัน หรือเล่นเกมเต้น DDR ที่บ้านเจ้านาย แต่กิจกรรมที่เราทำเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมาไม่เหมือนอย่างอื่น เราไปงาน Bjtweetup หรืองานพบปะระหว่าง Twitter user (เรียกว่า Twittizen ก็ได้) ในปักกิ่ง ฟังดูเนิร์ดนิดๆใช่มั๊ย

ถ้ามีคนบอกเราก่อนที่เราจะหอบเสื่อผืนหมอนใบโล้สำเภาย้ายมาอยู่เมืองจีนว่า ชีวิตในปักกิ่งจะทำให้เราได้ค้นพบความเนิร์ดในตัวเอง บอกตรงๆเราคงจะหัวเราะเยาะด้วยความไม่เชื่อ เรานึกไม่ออกจริงๆว่า คนที่ยังใช้มือถือยุคหินรุ่นเสียงเรียกเข้า monophonic ตื๊ดๆอย่าง Nokia 3310 แบบเราจะจับพลัดจับผลูมา tweet กับคนอื่นได้อย่างไร อันนี้เป็นไปไม่ได้

แต่วิวัฒนาการเนิร์ดของเราที่ว่าเป็นไปไม่ได้นั้นมันก็ได้เป็นไปแล้ว เริ่มจากการที่เราตัดสินใจจะถ่ายทอดประสบการณ์และมุมมองวัฒนธรรมผสมระหว่างตะวันตก-ตะวันออกผ่านblog จนกลายมาเป็น blogger ซึ่งทำให้เราเริ่มมีโค้ชออนไลน์ (@GnarlyKitty อยู่ไหนเอ่ย) ที่แนะนำให้เราหันมา tweet แล้วลามไปใช้ Tumblr จนไปติดใจ Google Wave และ​ ณ ตอนนี้เรากำลังทำความรู้จักกับ Foursquare ต้องขออวดว่าเดี๋ยวนี้คำศัพท์เฉพาะออนไลน์อย่าง interface, platform, RSS, และ bots กลายมาเป็นคำที่เราใช้ในชีวิตประจำวันทั่วไปไปแล้ว

วันที่โลก internet กับโลกแห่งความเป็นจริงของเราโคจรมาเจอกัน คือวันที่เพื่อนเราใน Twitter ชวนไปงาน Bjtweetup ถึงแม้คอนเซปของงานจะทำให้เราเหวอเล็กน้อยในตอนแรก แต่เราก็แอบอดสงสัยไม่ได้ว่า twittizen เหล่านี้ในชีวิตจริงจะเป็นยังงัย จะหน้าตาเหมือนกับรูป Avatar ที่ใส่ไว้ในหน้าprofile twitter ของเค้ารึเปล่า แล้วคนพวกนี้จะเนิร์ดมั๊ย เราจะคุยเรื่องอะไรกัน

คืนก่อนงาน Bjtweetup เราพยายามขอยืม Blackberry จากรูมเมทเอาไปถือทำเท่ในงาน แต่รูมเมทส่ายหัวแล้วบอกไม่ให้ ทั้งประหม่าทั้งตื่นเต้น เราจึงตัดสินใจชวนเจเน็ท เพื่อนร่วมงานชาวออสเตรเลียไปงาน Bjtweetup ทั้งๆที่เจเน็ทก็เหมือนคนทั่วไปที่ไม่ tweet เรามีเจเน็ทไว้เป็นกันชนเผื่องานแป๊กขึ้นมาจะได้เผ่นด้วยกัน เอาเข้าจริงทั้งเราและเจเน็ทต่างเพลิดเพลินกับงาน Bjtweetup กันอย่างมาก เราแอบขำตัวเองเล็กน้อยที่เวลาแนะนำตัวกับเพื่อนๆ twittizen ต้องบอกทั้งชื่อจริงๆและชื่อ username ที่ใช้ใน Twitter (@napatra) เราแอบจำหน้าคนในงานหลายคนได้จากรูป profile ใน twitter เช่นกัน มันเป็นความรู้สึกประหลาดที่ได้มาพบกับคนที่เหมือนจะรู้จักกันมาแล้วซักพักเป็นครั้งแรก

สิ่งที่เราชอบที่สุดในกิจกรรม Bjtweetup คือการที่คนที่มาพบปะกันสามารถเข้ากันได้อย่างกลมกลืน ทั้งๆที่แต่ละคนมาจากหลายๆกลุ่มอายุ สาขาอาชีพ และประเทศ พวกเราต่อกันติดได้ด้วย Twitter การพบเจอคนเหล่านี้ทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นส่วนหนึ่งของสังคมที่นี่ ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ไม่ใช่จะรู้สึกได้ง่ายๆในชีวิตต่างเมือง พวกเรา(แทบจะ)ไม่ได้คุยกันเรื่องเนิร์ดๆเลยด้วยซ้ำ คนที่มางาน Bjtweetupก็คือคนธรรมดาทั่วไปที่เผอิญมาเจอกันผ่านหน้า Twitter เท่านั้นเอง

ที่ร่ายมาทั้งหมดนี้ เราไม่ได้มีเจตนาจะมาเชิญชวนให้เพื่อนๆผันตัวมาเป็นสาวก Twitter แต่อย่างใด (แต่ถ้าใครอยากรู้ว่า Twitter มีดียังงัยเชิญclickที่นี่และนี่) นี่อาจจะการเป็นพูดอย่างอ้อมค้อมของเราว่า ขอบคุณพี่ๆน้องๆที่อุตส่าห์อุดหนุนแวะเข้ามาอ่านบล็อคของเรา เพราะมีเพื่อนๆมาอ่านเราถึงได้มีโอกาสค้นพบตัวตนเนิร์ดๆอีกด้านหนึ่งของ ‘@Napatra’ นั่นเอง

5 thoughts on “#Bjtweetup event, @anyone?

  1. very lovely post. i find this very upclose and personal to the experiences we both share at the moment you know. i’m still curious up to this day actually whether what most stylish people for most fashion blogs are really like as a real person to comment so professionally fashionable online. hope i can get the answers one day.

    ANDWHATELSEISTHERE

    SHOP

  2. Yeah! So glad you had a good time too. I always meet the most fascinating people at these things. Hope to see you at the next one.
    @Sarahplusone

  3. Nice post, Napatra.

    I continue to be fascinated with the way that Twitter is forging so many relationships in the real world. When I first started using it, I never imagined I would suddenly have a way of making new friends while traveling in China. It has turned my whole experience from a very lonely one into a very fun and busy one (when I’m not conducting my research, of course!).

    It was also very nice to meet you in person at the #bjtweetup!

  4. Nappy, two things:
    1. When are you going to invite me to google wave?

    2. From the picture it looks like most of the other Beijing “twitizens” aren’t native to the city, either (hopefully that’s not too presumptuous of me). Perhaps there is something to be said for achieving a degree of collegiality through tweeting @expats…

    hope all is well with you lady!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s